Το μελάνωμα αποτελεί έναν από τους πιο σοβαρούς τύπους κακοήθων δερματικών όγκων, ο οποίος προέρχεται από τα μελανοκύτταρα, τα κύτταρα που παράγουν τη μελανίνη στο δέρμα. Αν και είναι λιγότερο συχνό σε σχέση με άλλες μορφές καρκίνου του δέρματος, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εξαπλωθεί σε άλλα όργανα όταν δεν διαγνωστεί έγκαιρα.
Οι κακοήθεις δερματικές βλάβες περιλαμβάνουν επίσης το βασικοκυτταρικό και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, τα οποία εμφανίζονται συχνότερα και σχετίζονται κυρίως με τη χρόνια έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV) από τον ήλιο ή τα solarium. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν η ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, το ιστορικό ηλιακών εγκαυμάτων, καθώς και η ύπαρξη πολλαπλών σπίλων (ελιών).
Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστικής σημασίας και βασίζεται στην κλινική εξέταση και στη δερματοσκόπηση. Ύποπτα σημεία σε έναν σπίλο μπορεί να είναι η αλλαγή στο μέγεθος, στο χρώμα ή στο σχήμα, η ασυμμετρία, τα ακανόνιστα όρια ή η αιμορραγία.
Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο της βλάβης και συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί επιπλέον ογκολογική αντιμετώπιση, όπως ανοσοθεραπεία ή στοχευμένες θεραπείες.
Η πρόληψη παίζει καθοριστικό ρόλο και περιλαμβάνει την αποφυγή υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο, τη χρήση αντηλιακού και τη συστηματική παρακολούθηση των σπίλων από εξειδικευμένο ιατρό.
Με την έγκαιρη διάγνωση και τη σωστή αντιμετώπιση, οι περισσότερες δερματικές κακοήθειες μπορούν να θεραπευτούν αποτελεσματικά, με πολύ καλές προγνώσεις.
